ظلم نمودن و گمان بد ( سوء ظن ) و اتهام و فاش ساختن سر ، حسد ، تكبر ، تجاوز ، ضرب و شتم و بدگويى كردن و امثال آن‌ها را حرام و ممنوع قرار داده زيرا اضمحلال اجتماع مولود همين امور است ، روزىكه پيكره اجتماع از اين ميكروبات خطرناك به وسيله داروى دين ديگر علاج ندارد سلام و پاك گردد آن وقت است كه مردم حس خوش‌بختى خواهند كرد ! ما اگر بخواهيم آيات مقدسه قرآنى و روايات شريفه نبوى و ولوى را نقل كنيم رساله حاضر به يك كتاب بزرگ تبديل مىشود ، به قول معروف ( مثنوى هفتاد من كاغذ شود ) اينك به طور نمونه مقدار خيلى كم را براى خوانندگان دقيق و فهيم و حقيقت پسند ارائه مىدهم ! قرآن در سوره حجرات مىفرمايد : اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد نبايد كه قومى قومى را استهزاء و مسخره كند شايد كه آن‌ها از قوم استهزاءكنندگان بهتر باشند ، و به لقب‌هاى بد نخوانيد ( از ادب اجتماعى نيكو نام بردن است ) بد نامى است فسق بعد از ايمان . . . اى ايمان آورندگان از بسيارى گمان ( در حق مردم ) بپرهيزيد زيرا بعضى از گمان‌ها گناه است و تفحص عيوب و بدىهاى مردم را نكنيد و غيبت نكنيد بعضى شما بعض ديگر را آيا يكى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده خود را بخورد . . .